सञ्जय उवाच-
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं-
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ।। ४४.५० ।।

sañjaya uvāca -
ity-arjunaṁ vāsudevas-tathoktvā
svakaṁ rūpaṁ darśayām-āsa bhūyaḥ |
āśvāsayām-āsa ca bhītam-enaṁ
bhūtvā punaḥ saumya-vapur-mahātmā || 11.50 ||